GRIP - Een filmgedicht
Als je vast draait in je eigen hoofd dan beleef je de wereld om je heen op een andere manier. ‘Het is alsof je dag in dag uit door een dichte mist loopt.’ Grip is een verbeelding van dat gevoel. 16 jonge mensen vertellen over het gevoel dat ze grip verliezen op het leven. Er is een sterk contrast tussen de kwetsbare verhalen en de expressieve kracht van de vertellers. 
De filmmuziek zorgt voor een hypnotiserende trip door de binnenwereld van de jongeren en van de kijker zelf. De film zorgt zo voor een andere versnelling waarbij de kijker wordt meegenomen in een interne belevingswereld. 
Zonder oordeel en zonder oplossing maakt de poëtische documentaire voelbaar hoe het is om je verloren te voelen in een wereld die toch wel door draait. Grip is een filmervaring en een uitnodiging tot een gesprek.
Met grip organiseren we kleinschalige vertoningen op scholen met als doel om via de film met elkaar in gesprek te gaan over de donkere kant van het leven. We zien het allemaal wel eens niet meer zitten maar hoe praat je hier over? En hoe kun je het beste tot steun zijn als je ziet dat iemand die dicht bij je staat vast draait in een negatieve spiraal. 
Na de vertoning gaan we in een open gesprek op zoek naar antwoorden en inzichten. Wat roepen de verhalen van de personages op bij het publiek? Zijn de uitspraken herkenbaar of juist niet? En waarom is het zo lastig om open over te zijn als het slecht gaat?
Ieder jaar komen er meer jongeren psychisch in de problemen. Het afgelopen jaar heeft het gevoel van isolement voor velen alleen maar versterkt. Met grip willen we in kleine groepen verbinding creëren door echt naar elkaar te luisteren na afloop van een indringende film.